10.5 Meerwaarde ten opzichte van de andere grenzen

Dit laat zich illustreren aan de hand van de in nr. 474 besproken casus waarin takken in de tuin van een buurman geraken en als gevolg daarvan diens auto gestolen wordt. Aansprakelijkheid laat zich hier afgrenzen doordat wel een rechtsinbreuk en/of de gemeenteverordening is geschonden, maar tegelijkertijd duidelijk is dat geen norm van ongeschreven recht is geschonden die beoogde te beschermen tegen het risico dat de auto zou worden gestolen. Aansprakelijkheid laat zich in deze casus niet goed begrenzen door aan het eigendomsrecht of aan de gemeenteverordening te ontlenen gegevens over de daarmee beoogde bescherming1 – de in hoofdstuk 8 behandelde grens. Denkbaar is dat dezelfde schade rechtmatig wordt toegebracht: bijvoorbeeld als de buurman toestemming zou hebben gegeven om de takken op zijn perceel te deponeren, of dat hij, zonder blokkade van zijn oprit, zelf had besloten zijn auto buiten te laten staan. Maar niet goed laat zich zeggen of de schade op niet-relevant andere wijze toegebracht kan worden: als er toestemming was gegeven of de buurman zelf besloten had zijn auto buiten te laten staan, lag de casus anders. Uit het rechtmatig alternatief – de in hoofdstuk 9 behandelde grens – laat zich in ieder geval niet afleiden dat met het recht waarop inbreuk is gemaakt of met de geschonden wettelijke plicht, niet beoogd is te beschermen tegen de schade zoals geleden. Tot slot kan ook niet goed worden gezegd dat sprake is van de verwezenlijking van een niet-vergroot risico – de in hoofdstuk 11 behandelde grens – het risico dat een auto gestolen wordt als de garage niet goed toegankelijk meer is, lijkt mij toe te nemen.

In nr. 483 zagen wij dat wanneer sprake is van de schending van een norm van ongeschreven recht, de onderhavige grens samenvalt met de begrenzing van aansprakelijkheid aan de hand van het doel van de geschonden norm.