6.5.4.2 Geen inlenersketenregeling: gerechtvaardigd personeelsbeleid?

Het ontbreken van een maximumduur voor terbeschikkingstelling bij dezelfde inlener bleek geen gerechtvaardigd personeelsbeleid van uitzendbureaus. Onderdeel van het concept van veel detacheerders is dat werknemers ervaring op doen bij verschillende organisaties door bijvoorbeeld een traineeship te doorlopen. De werknemers helpen deze organisaties met specifieke vraagstukken. Werknemers van detacheerders vormen onderling een groep collega’s, wat pleit voor gelijke behandeling van deze collega’s onderling in plaats van volledig gelijke behandeling met werknemers van de inlener. Dit is al vaker aan bod gekomen bij toetsingen in het kader van bedrijfsmatige detachering. Het argument van ‘interne gelijke behandeling’ zwakt echter af naarmate de werknemer langdurig bij dezelfde inlener zit. Het past dus niet bij de aard en context van de activiteiten van de detacheerder dat terbeschikkingstelling bij dezelfde inlener niet in duur beperkt is. Wat betreft de verwachtingen van opdrachtgevers geldt hetzelfde als bepaald is over verwachtingen van opdrachtgevers van uitzendbureaus. Zij mogen verwachten gebruik te kunnen maken van de kennis en kunde van de werknemer voor specifieke vraagstukken, maar dat impliceert ook enige tijdelijkheid. Als blijkt dat de werknemer langdurig inzetbaar is bij de inlener, past daarbij niet de gerechtvaardigde verwachting dat de relatie voortgezet kan worden via de detacheerder. Dat is bovendien niet eerlijk tegenover de werknemer. Het vaste contract dat zij met de detacheerder krijgen, biedt immers niet dezelfde zekerheid van vast werk op dezelfde plek onder dezelfde arbeidsomstandigheden als een vast contract met de inlener. Het ontbreken van een maximumduur is dus geen gerechtvaardigd personeelsbeleid van de detacheerder. Dit pleit wederom voor invoering van een inlenersketenregeling.