1.3.1 Keuze voor de te bestuderen open normen

7. De open normen die in dit onderzoek centraal staan zijn de oneerlijkheidsnormen uit de Richtlijn oneerlijke bedingen (Richtlijn OB) en de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken (Richtlijn OHP). Deze normen zijn gekozen vanwege hun open karakter en omdat zij nauw aansluiten bij bestaande nationale leerstukken.1 Voor dit onderzoek is mogelijk ook relevant wat deze in het Nederlands en het Engels gelijkluidende normen onderscheidt.2 Ten eerste is er een verschil in de mate waarin de twee normen door de Europese wetgever zijn geconcretiseerd. De oneerlijkheidsnorm uit de Richtlijn OHP is verder uitgewerkt dan die uit de Richtlijn OB. De Richtlijn OHP bevat naast een centrale open norm namelijk ook een aantal subnormen en een zwarte lijst. Een tweede onderscheid is dat de Richtlijn OB een contractuele norm bevat waar de Richtlijn OHP het 'verbintenissenrecht en, in het bijzonder, de regels betreffende de geldigheid, de opstelling en de rechtsgevolgen van contracten onverlet' laat (art. 3 lid 2 Richtlijn OHP). Een derde verschil is dat de norm uit de Richtlijn OB minimale harmonisatie moet bewerkstelligen terwijl de norm uit de Richtlijn OHP maximale harmonisatie tot doel heeft.3 Deze drie verschillen hebben mogelijk gevolgen voor de wijze waarop de normen worden uitgelegd en toegepast.