6.2.4 Conclusie

Uit het voorgaande valt af te leiden dat de vaststelling van de onroerende status van netten géén invloed heeft (gehad), dan wel voor slechts een korte periode, op de belastingdruk van neteigenaren. Dit blijft echter vreemd aangezien de discussie betreffende de onroerende status van netten is ontstaan door twee fiscale arresten. Het voorwerp van geschil in de kabelarresten was immers de door de inspecteur opgelegde naheffing overdrachtsbelasting in verband met overdracht van het kabelnet dat als een onroerende zaak werd beschouwd. Als men bedenkt dat de meeste netten toch een aanzienlijke (financiële) waarde vertegenwoordigen en als zelfstandige, functionele (onroerende) eenheid worden beschouwd, dan is het hoogst merkwaardig en misschien zelfs onrechtvaardig dat bij iedere overdracht van een perceel (hoe klein dan ook, als ook bij een economische overdracht ervan) onverkort overdrachtsbelasting (maar ook onroerende zaakbelasting) wordt geheven, terwijl dit bij netten dus volledig terzijde is gesteld omdat dit niet 'beoogd' zou zijn (geweest). Ondanks de 'gangbare' praktijk inzake het heffen van overdrachtsbelasting (of: onroerende zaakbelasting) bij onroerende zaken hebben de wetgever en lagere overheden, en wellicht ook onder druk van (grote) leidingbeheerders, een andere koers gekozen waardoor het er thans op lijkt dat netten op fiscaal gebied min of meer nog steeds als roerende zaken moeten worden beschouwd. Wellicht is dit handig uit praktisch oogpunt, maar rechtssystematisch is het niet fraai te noemen dat voor bepaalde onroerende zaken een ander fiscaal regime geldt.