3.4.3.3 Ernstige strafbare feiten

De ernst van het misdrijf speelt binnen de functionalistische beantwoording van de vraag welke gedragingen in de voorfase strafbaar zouden moeten worden gesteld een ingewikkelde rol. Enerzijds zijn bepaalde gevolgen dermate schadelijk dat sommige auteurs menen dat het per saldo voordeliger kan zijn om in de voorfase in te grijpen en zo inbreuk te maken op de vrijheden en autonomie van burger, dan om af te wachten tot het schadelijke gevolg daadwerkelijk intreedt. Daarom meent De Waard dat de samenspanning en bevordering van de meest ernstige en gemeengevaarlijke misdrijven ook strafbaar zou moeten zijn.1 Daar staat echter tegenover dat de ernst van het feit ook juist een reden kan zijn om strafbaarheid niet al te snel te laten intreden om, bijvoorbeeld via terugtred, te zorgen dat de dader altijd een reden heeft om op te houden.2 Wat dat betreft is de (al dan niet zelfstandige) strafbaarstelling van diverse stadia van de voorfase ook problematisch, omdat bij een eventuele terugtred uit een latere fase de strafbaarheid in een eerdere fase overeind kan blijven, wat – in ieder geval in theorie – een belemmering kan opwerpen om terug te treden.3