10.6.2 Het inhoudelijke criterium: het weglaten van essentiële informatie bij een uitnodiging tot aankoop

659. Reg. 6(4) bevat een nadere precisering van wat 'essentiële informatie' vormt indien sprake is van een uitnodiging tot aankoop. Art. 7 lid 4 richtlijn is op zeer gestructureerde wijze omgezet.

Wat houdt de `invitation to purchase' uit Reg. 6(4) in naar Engels recht? Reg. 2(1) bevat de letterlijk uit art. 2 onder i richtlijn overgenomen definitie van een uitnodiging tot aankoop.1 BERR heeft bij de omzetting afscheid genomen van een zeer ruime uitleg van het begrip, waarin slechts de vermelding van het product en de prijs bepalend is. Het vereiste, dat de reclame de consument 'in staat stelt om een aankoop te doen', zou het verschil moeten uitmaken.2 Volgens de Guidance kwalificeert een handelspraktijk als een uitnodiging tot aankoop wanneer deze alle informatie bevat die de consument nodig heeft om een geïnformeerd besluit te maken.3 Een dergelijke focus op de beschikbare informatie zorgt voor inconsistentie. Ingeval informatie ontbreekt, kunnen op het eerste gezicht twee tegenovergestelde conclusies worden getrokken: ofwel er is geen sprake van een uitnodiging tot aankoop (in de zin van Reg. 2(1)),4 ofwel er is sprake van een misleidende omissie (in de zin van Reg. 6(4)). De Guidance bevat diverse voorbeelden van praktijken die volgens BERR en de OFT als een uitnodiging tot aankoop kunnen worden aangemerkt: een menukaart in een restaurant, een krantenadvertentie met een bestelbon die kan worden teruggestuurd, een interactieve tv-reclame waarop kan worden gereageerd, een geprijsd artikel in een winkel, een bestelformulier op internet maar ook een radiospotje waarin een code wordt gegeven die door consument ge-sms't moet worden om een `ringtone' te kopen en te uploaden. Het is de Guidance volgens diverse stakeholders' niet gelukt om duidelijkheid te scheppen over wat een uitnodiging tot aankoop inhoudt.5

Duidelijker is de strikte definitie van de ASA. Volgens de onafhankelijke toezichthouder er is slechts sprake van een uitnodiging tot aankoop indien de plaats van de reclame tevens de 'plaats' is waar de aankoop kan worden gedaan (` point of purchase'). Onder de uitnodiging tot aankoop vallen voorts advertenties, waarin de handelaar zelf in een schriftelijk antwoordmechanisme (per post, fax of e-mail) voorziet, dan wel betaling vooraf vraagt.6 Een telefoonnummer of een website vermelden is niet voldoende.

In de literatuur wordt het nieuwe concept in verband gebracht met het bestaande concept `invitation to treat'. Daarbij wordt meteen ook het belangrijkste verschil tussen de concepten aangegeven: bij een `invitation to treat' hoeft geen prijs te worden vermeld. 7 Zowel de literatuur als de Guidance waarschuwt voor de verwarring.8

660. De lijst met verplichte informatie bij een uitnodiging tot aankoop is onderwerp van kritiek. De in Reg. 6(4)(a) en (e) voorkomende nuanceringen zijn volgens die kritiek problematisch met het oog op de effectieve bescherming van de consument.9 Ook de beschrijving van de verplichte informatie zou te veel onduidelijkheden ten nadele van de consument bevatten.10 Deze onzekerheid neemt toe wanneer de gezichtspunten uit Reg. 6(2) ook bij de vaststelling van een misleidende omissie bij een uitnodiging tot aankoop van toepassing zijn. Dit lijkt binnen de toetsingssystematiek van Reg. 6 het geval (par. 10.6.3). Ook het bedrijfsleven kan nadeel ondervinden van de open bewoordingen van de verplichte informatie.11 De onzekerheid voor het bedrijfsleven wordt verder vergroot door het niet-limitatieve karakter van de lijst 'essentiële informatie' uit art. 7 lid 4 richtlijn. Uit de formulering van Reg. 6(4) blijkt dat de lijst in het licht van Reg. 6(3) kan worden aangevuld.12