7.4.2 Openbare verkoop

De executoriale verkoop van een verpand goed moet in beginsel “in het openbaar” plaatsvinden.1 Hiervoor moet de zekerheidsgerechtigde de verkoop vooraf publiekelijk aankondigen zodat het publiek mee kan bieden. Tussen het moment van aankondiging en verkoop moet voldoende tijd liggen om als geïnteresseerde een bod uit te kunnen brengen.2 In de Wet ambtelijk toezicht bij openbare verkopen is (niet meer) bepaald (dan) dat openbare verkopingen van roerende zaken plaats moeten vinden ten overstaan van een notaris of deurwaarder.3 Strikt genomen is deze wet slechts van toepassing op roerende zaken en niet op openbare verkoop van vermogensrechten. Niettemin is het aan te bevelen de openbare verkoop van bijvoorbeeld aandelen (en niet alleen de levering van aandelen) ook plaats te laten vinden ten overstaan van een deurwaarder of notaris. De pandhouder is bij de openbare verkoop bevoegd mee te bieden en de verpande vermogensrechten zelf te verwerven.4 De wetgever acht dit niet in strijd met het toe-eigeningsverbod.5 Verder geldt voor de executoriale verkoop een regeling die vergelijkbaar is met de wettelijke regeling van de openbare verkoop die volgt op ‘executoriaal beslag op roerende zaken die geen registergoederen zijn’.6 Uit de wettelijke regeling volgt onder andere dat de deurwaarder bevoegd is te vorderen dat aan hem de door elke bieder geboden koopsom ter hand wordt gesteld en hij de koopsom onder zich mag houden, totdat de zaak is toegewezen.7 De deurwaarder kan hiervan afzien als een bieder zekerheid stelt, bijvoorbeeld in de vorm van een bankgarantie.8 In art. 474 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (“Rv”) is vervolgens ook bepaald dat de deurwaarder verantwoordelijk is voor de verkregen opbrengst en dat hij hieruit de kosten van executie voldoet.