3.3.5.6 Verkeer vanuit en naar niet-lidstaten

De positie van voertuigen die gewoonlijk zijn gestald op het grondgebied van een niet-lidstaat kwam in paragraaf 3.3.5.3 reeds aan de orde: zij moeten, voor zover zij niet gewoonlijk zijn gestald in een land dat op de voet van art. 8 van de Richtlijn met een lidstaat gelijk is gesteld, zijn voorzien van een geldige groene kaart, dan wel aan de (buiten)grens van de EU een grensverzekering afsluiten.

Omgekeerd dienen voertuigen die gewoonlijk in een lidstaat zijn gestald en die het grondgebied van een niet-lidstaat binnen willen, te voldoen aan de verzekeringsplicht van die staat. Voor zover die staat bij het groenekaartstelsel is aangesloten en het Bureau van de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald met het Bureau van het bezoekland de Agreement between Bureaux heeft gesloten, kunnen zij volstaan met een geldige groene kaart.1Is het bezoekland niet bij het groenekaartstelsel aangesloten, dan zal de bestuurder van het voertuig aan de grens een lokale (grens)verzekering moeten afsluiten, vooropgesteld dat de staat in kwestie een verzekeringsplicht voor bezoekende motorrijtuigen kent.

Ten aanzien van de bescherming van de inwoner van een lidstaat die in een nietlidstaat slachtoffer wordt van een ongeval, valt op te merken dat hij slechts ten dele door de Richtlijn wordt beschermd. Is hij de benadeelde van een aanrijding met een voertuig dat gewoonlijk is gestald en verzekerd in een andere lidstaat dan die van zijn woonplaats, dan kan hij zich tot de schaderegelaar wenden en – als de verzekeraar dan wel de schaderegelaar niet binnen drie maanden gemotiveerd antwoordt – heeft hij eveneens toegang tot het schadevergoedingsorgaan. Voorwaarde is niet alleen dat het voertuig als zodanig verzekerd is, maar dat de verzekeraar tevens dekking biedt in de betrokken niet-lidstaat, die bovendien ook nog bij het groenekaartstelsel moet zijn aangesloten. Is het aansprakelijke voertuig niet (voor schade in de betrokken niet-lidstaat) verzekerd of blijft de aansprakelijke onbekend, dan geniet de EU-inwoner geen bescherming en heeft hij vanzelfsprekend geen toegang tot een schaderegelaar en evenmin tot het schadevergoedingsorgaan van de lidstaat van zijn woonplaats.