7.4.2.3 Eenvoudige gevallen

476. In de eenvoudige gevallen kunnen de verhaalsrechten worden gerangschikt als een ranglijst: een verzameling klassen waarbinnen alle verhaalsrechten gelijke rang hebben en ieder verhaalsrecht dat in een lagere klasse zit is lager in rang dan alle verhaalsrechten in hogere klassen.1 Dat gebeurt bijvoorbeeld als er alleen algemene achterstellingen zijn, of er bij een specifieke achterstelling geen vorderingen zijn waar de achtergestelde vordering niet bij is achtergesteld. In dergelijke gevallen volgt de verdeling van de executie-opbrengst eenduidig uit de hierboven geformuleerde uitgangspunten.

Als absolute voorrang wordt toegepast, zoals in faillissement, geldt het volgende.2 De netto executie-opbrengst komt ten eerste toe aan de voldoening van de vorderingen in de hoogst gerangschikte klasse. Binnen die klasse hebben alle vorderingen gelijke rang, dus wordt er pondspondsgewijs uitgedeeld als de opbrengst niet voldoende is om alle verhaalsrechten volledig te voldoen. Alle verhaalsgerechtigden ontvangen dan hetzelfde percentage op hun vordering.

Als de verhaalsrechten in de bovenste klasse niet volledig kunnen worden voldaan ontvangen verhaalsgerechtigden in lagere klassen geen uitkering. Alleen als alle verhaalsrechten in de bovenste klasse wel volledig worden voldaan vindt er een uitkering plaats aan de verhaalsrechten in een lager gerangschikte klasse. Ook daarin wordt de executie-opbrengst pondspondsgewijs verdeeld, tenzij alle vorderingen in die klasse volledig worden voldaan. Dit gaat door tot alle verhaalsgerechtigden zijn voldaan of de executie-opbrengst volledig is verdeeld. Zie hierover ook de appendix, paragraaf A.2.

477. De uitdeling is anders bij relatieve voorrang, zoals in de wettelijke schuldsaneringsprocedure. In dat geval ontvangen de hoger gerangschikte en de lager gerangschikte schuldeisers beiden een deel van de executie-opbrengst, maar het rangverschil uit zich in het verschil tussen de uitkeringspercentages.3

Dit systeem kan ook worden toegepast op het rangverschil tussen concurrente en achtergestelde schuldeisers. Mijns inziens moet dat bijvoorbeeld gebeuren in het uitzonderlijke geval dat er in de wsnp een klasse van achtergestelde schuldeisers is. Aan de klasse van achtergestelde schuldeisers wordt dan een percentage betaald dat de helft bedraagt van het percentage dat de concurrente schuldeisers ontvangen. Net als bij de preferente schuldeisers worden de nadere rangverschillen tussen verschillende achtergestelde schuldeisers niet gehonoreerd.4 De uitdeling vindt dus plaats in de verhouding achtergesteld : concurrent : preferent = 1 : 2 : 4. Op die manier wordt de wijze waarop de wsnp omgaat met het rangverschil tussen preferente en concurrente schuldeisers ook toegepast op het rangverschil tussen concurrente en achtergestelde schuldeisers.5