3.2.4 Efficiënte-markthypothese

Alle beleggers proberen een zo hoog mogelijk rendement per eenheid risico te behalen. Het lopen van risico wordt zoveel als mogelijk vermeden, tenzij daar een acceptabele vergoeding (een “risicopremie”) tegenover staat. Wordt geen acceptabele risicopremie ontvangen, dan wenden beleggers zich tot aanbieders van risicovrije beleggingen.

Om zo goed mogelijk in staat te zijn een efficiënte portefeuille te bepalen, is het voor beleggers interessant om zoveel mogelijk informatie over potentiële beleggingen te verzamelen. Gewapend met die informatie kunnen ze immers bepalen welke beleggingen de meest gunstige risico-rendementsverhouding bieden. Het gevolg is dat er op aanbieders van risicodragende beleggingen met een ongunstige risico-rendementsverhouding, druk ontstaat om een hoger rendement te bieden. Aanbieders die een gunstige risico-rendementsverhouding bieden hebben daarentegen een prikkel om een lager rendement te bieden: zo houden ze zélf meer winst over, terwijl zij hun beleggingsproduct nog steeds kunnen verkopen. Het resultaat van deze marktwerking is dat alle beleggingen, zo gezegd, aan marktconforme risico-rendementsprofielen gaan voldoen.1

Risico- en rendementsverwachtingen van beleggingen zijn niet onveranderlijk. Beleggers concurreren met elkaar om als eerste over nieuwe informatie over risico en rendement van beleggingen te beschikken. Die informatie stelt hen immers in staat een prijsvoordeel te behalen door onderprijsde beleggingen te kopen en overprijsde beleggingen te verkopen. De veranderingen in vraag en aanbod zorgen ervoor dat de prijzen zich aanpassen totdat alle beleggingen weer eenzelfde risico-rendementsverhouding bieden.2

Hoe actiever beleggers informatie vergaren over potentiële beleggingen, hoe sneller deze informatie in de marktprijzen verwerkt wordt. In een ideale situatie zou te allen tijde alle informatie in de marktprijzen verwerkt zijn. Men spreekt dan van “efficiënte markten” en deze notie heet de “efficiënte-markthypothese”.3