IV.8.3.3 Conclusie

Dit betekent dat, ondanks dat neurogeheugendetectie een effectieve en efficiente opsporingsmethoden is, zij mijns inziens niet rechtmatig tegen de wil van de verdachte kan worden afgenomen. Schuldigen worden in zo’n 80% van de gevallen correct geïdentificeerd en onschuldigen in ongeveer 94%. Daarnaast vallen de kosten van tussen de € 535 en € 795 mee ten opzichte van een dynamische observatie met personen, het infiltreren van een organisatie, het afluisteren van gesprekken en het uitwerken van de tapverslagen. Dat een persoon lichamelijk wordt gefixeerd om te worden onderzocht, is mensenrechtelijk geen onoverkomelijk probleem. Zeker niet omdat het slechts gedurende één uur plaatsvindt. Dat een biologisch spoor, dat onafhankelijk van de wil van de verdachte bestaat, wordt verkregen, levert ook geen onoverkomelijke problemen op. In deze zin is de inbreuk mijns inziens lichter dan de inbreuk bij het afnemen van lichaamsmateriaal voor DNA-onderzoek, omdat een DNA-profiel veel meer informatie bevat dan een met een EEG verkregen hersenactiviteitspatroon. Dat een persoon geen onafhankelijke en persoonlijke keuze meer kan maken of hij herinneringen openbaart of niet, vind ik wel een onoverkomelijk probleem. Wat betreft het recht op respect voor privacy wordt het privéleven van een belangrijk afgeschermd onderdeel – namelijk persoonlijke herinneringen – ontdaan. Ook vernedert de afname van neurogeheugendetectie de verdachte. En als laatste, om het compleet te maken, verwordt het zwijgrecht tot een holle leus. Het instrument van neurogeheugendetectie dient mijns inziens niet als opsporingsmethode te worden ingevoerd.