4.4 De herkomst van bronnen van strafrechtelijke aansprakelijkheidIn het Europees strafrecht

In deze paragraaf staat centraal of en op welke wijze primair of secundair Europees recht bron van strafrechtelijke aansprakelijkheid kan vormen – naar geldend Europees recht. De vraag is of op Europees niveau normen kunnen worden uitgevaardigd die op nationaal niveau strafrechtelijk moeten worden gehandhaafd zonder dat daar een nationale omzettingsbepaling aan te pas komt. In de eerstvolgende subparagraaf komen de bepalingen over meineed en schending van atoomgeheimen ter sprake, aangezien die in de literatuur zijn aangemerkt als rechtstreeks toepasselijke strafbepalingen van Europees recht. In de paragrafen daarop wordt de werking van richtlijnen en verordeningen geanalyseerd aan de hand van de begrippen uit paragraaf 4.2.2. Daarbij wordt gekeken of richtlijnen en verordeningen de gedragsomschrijving, strafbaarstelling en sanctienorm dwingend kunnen voorschrijven en of die componenten van de strafbepaling dan ook rechtstreeks kunnen werken of rechtstreeks kunnen worden toegepast. Het bestaan van een eventuele rechtsgrondslag voor harmonisatie van strafrecht middels een verordening is ter sprake geweest in paragraaf 3.3.5.