3.2.2.4 De fiscale verzuimboetebepalingen

De beschrijving van de straf- en boetebepalingen die verband houden met het doen van een onjuiste aangifte en het nalaten om een aangifte te doen sluit ik af met een korte beschrijving van de verzuimboetes, de boetes zonder subjectief bestanddeel. De verzuimboetes zijn in dit onderzoek van belang omdat de belastingkamer van de Hoge Raad vanaf 1992 in een aantal arresten heeft geoordeeld dat een pleitbaar standpunt bij verzuimboetes ertoe leidt dat alle schuld ontbreekt.1 Vervolgens heeft de Staatssecretaris van Financiën in 2000 in een besluit bekendgemaakt dat voor verzuimboetes bij een pleitbaar standpunt geen plaats is.2

In de AWR zijn verschillende verzuimboetebepalingen opgenomen die verband houden met het doen van een onjuiste aangifte of het nalaten om een aangifte te doen. Op grond van art. 67a AWR kan een verzuimboete worden opgelegd wegens het nalaten om een aangifte te doen bij aanslagbelastingen3 en op grond van art. 67b lid 1 AWR bij aangiftebelastingen. Daarnaast kan met ingang van 2006 uitsluitend bij loonbelastingaangiften op grond van art. 67b lid 2 AWR een verzuimboete wegens het onjuist of onvolledig doen van een aangifte worden opgelegd.4 Op grond van art. 67c AWR tot slot kan een verzuimboete worden opgelegd in verband met het ten onrechte niet of gedeeltelijk niet betalen bij aangiftebelastingen.5