1.3 Definitie: ongebouwde onroerende zaak

Op deze plaats is het allereerst van belang om vast te stellen welke huurobjecten vallen onder de definitie ‘ongebouwde onroerende zaak’. Dat zijn allereerst – uiteraard – losse stukken land zonder bebouwing die voor andere doeleinden dan landbouw worden gebruikt. Bij gebruik voor landbouw is immers sprake van pacht.1 Niet alle stukken los land zonder bebouwing vallen echter onder de definitie ongebouwde onroerende zaak, net zomin als alle bebouwde stukken grond per definitie gebouwde onroerende zaken vormen. Onder bepaalde omstandigheden kunnen losse stukken land namelijk wel degelijk onder het regime van een gebouwde onroerende zaak vallen. Ook kunnen stukken land die wel bebouwd zijn onder de noemer ‘ongebouwd’ vallen. Ik zal dit hieronder toelichten. Daarbij zal ik eerst, ter inleiding, aangeven waarom ik de term ‘ongebouwd’ gebruik in plaats van ‘onbebouwd’ en welke objecten in het algemeen als ongebouwd worden aangemerkt. Vervolgens ga ik in op de mogelijkheid van verkleuring van het huurregime en op de connexiteitsleer. De vraag of het huurregime kan wijzigen is van belang in gevallen waarin de huurder wijzigingen aan de ongebouwde onroerende zaak aanbrengt, meer concreet: wanneer de huurder de ongebouwde onroerende zaak bebouwt. De connexiteitsleer is van belang voor gehuurde ongebouwde onroerende zaken die door de huurder ten behoeve van een gebouwde onroerende zaak worden gebruikt.