5.2.6 Onderlinge afstemming

De wetgever heeft deze kwaliteitseis in essentie als volgt toegelicht.1 Binnen een rechtstelsels moeten regels onderling op elkaar worden afgestemd. Dit voorkomt inconsistenties en onnodige fricties bij lagere regelgevers, uitvoerders, handhavers, de consument en de rechter.2 In twee situaties is onderlinge afstemming noodzakelijk. In de eerste plaats wanneer regelingen weliswaar een verschillend onderwerp betreffen, maar door hun effecten sterk op elkaar inwerken. Dit kan worden verholpen door coördinatie of door integratie van regelgeving of bestuurlijk optreden. In de tweede plaats als sprake is van onnodige en ongewenste verscheidenheid voor dezelfde of verwante kwesties, in regelingen of in praktijken. De verscheidenheid kan zijn ontstaan door een afzonderlijke groei van wetgeving en beleid in verschillende landen, op verschillende beleidsterreinen of zelfs binnen één beleidstermijn. Deze verscheidenheid schaadt de overzichtelijkheid van het recht en daarmee onder meer de rechtszekerheid. Het terugdringen van de verscheidenheid kan worden teruggedrongen door harmonisatie. Hierbij valt te denken aan het maken van wetboeken en algemene wetten, waarop de bijzondere wetten moeten worden afgestemd en waarvan zij niet onnodig mogen afwijken. In het licht van harmonisatie wordt ook gewezen op EU-richtlijnen.