5.9.5.1 Inleiding

In Nederland kan op grond van art. 11 lid 1, onderdeel a, 2° Wet OB geopteerd worden voor de belaste levering van een oud gebouw. Hiervoor is vereist dat sprake is van een levering aan een persoon die het gebouw gebruikt voor doeleinden waarvoor een volledig of nagenoeg volledig recht op aftrek bestaat. Met nagenoeg volledig wordt bedoeld: 90% of meer.1 Om die reden wordt ook wel van de ‘90%-eis’ gesproken. Naast deze materiële voorwaarde geldt ook de formele voorwaarde dat uit de notariële akte van levering blijkt dat partijen voor een belaste levering hebben gekozen of een gezamenlijk verzoek daartoe aan de inspecteur hebben gedaan.

Uit het slot van art. 11 lid 1, onderdeel a, 2° Wet OB blijkt dat ook aan de bij ministeriële regeling te stellen voorwaarden moet zijn voldaan. Deze voorwaarden of, beter gezegd, de nadere uitwerking van de wettelijke voorwaarden, zijn te vinden in art. 6 Uitv.besch. OB. In deze bepaling staat onder meer dat voor de 90%-eis een referentieperiode geldt. Bij een optie voor de belaste levering van een oud gebouw is de heffing verlegd naar de koper.2 Deze verlegging, die in het kader van dit onderzoek verder onbesproken blijf, voorkomt dat de koper de btw (die voor hem geheel of nagenoeg geheel aftrekbaar is) moet voorfinancieren.3

De opbouw van deze paragraaf is als volgt. In paragraaf 5.9.5.2 wordt ingegaan op de vraag of geopteerd kan worden voor de levering van een gedeelte van het oude gebouw. Vervolgens wordt in paragraaf 5.9.5.3 ingegaan op de materiële voorwaarde, de 90%-eis. Daarna komt in paragraaf 5.9.5.4. de referentieperiode aan bod waarin aan die 90%-eis moet zijn voldaan. Daarna wordt in paragraaf 5.9.5.5 ingegaan op de formele voorwaarden. In paragraaf 5.9.5.6 wordt ingegaan op de gevolgen van het ten onrechte opteren voor een belaste levering waarna in paragraaf 5.9.5.7 de balans wordt opgemaakt.