10.3.6.5 Transactionele nettomargemethode

Met de toepassing van de transactionele nettomargemethode wordt de operationele winst met betrekking tot een geschikte basis bestaande uit onder andere de kosten, omzet en gebruikte activa die door een belastingplichtige wordt behaald in een intragroepstransactie, vergeleken met de operationele winst in relatie tot die basis die onafhankelijke derden onder vergelijkbare omstandigheden zouden behalen. De wijze waarop de transactionele-margemethode toepassing vindt, sluit aan bij de resale-price- en cost-plusmethode. Dat brengt ook mee dat de vergelijkingsanalyse die voor voornoemde methoden toepassing vindt gevolgd moet worden.

Idealiter moet worden aangesloten bij de nettowinst die dezelfde belastingplichtige verdient bij transacties aan onafhankelijke derden (interne nettowinst). Indien hierover niet wordt beschikt, wordt aangesloten bij de nettowinstmarge die behaald zou worden bij vergelijkbare transacties tussen onafhankelijke partijen (externe nettowinst). Een functionele analyse van de intragroepstransactie en niet-gelieerde transactie is in een dergelijk geval nodig om vast te stellen of de transacties vergelijkbaar zijn.

De Technische commissie douanewaarde van de WDO heeft in Case Study 14.1 aangegeven dat verrekenprijsdocumentatie waarin interne verrekenprijzen tot stand zijn gekomen met toepassing van de transactionele-margemethode gebruikt kan worden in het kader van het onderzoek naar de omstandigheden van de verkoop (onderdeel 10.4.2.3).