10.3.6.6 Profit-splitmethode

Bij samenwerkingsverbanden tussen onafhankelijke ondernemingen worden afspraken gemaakt over de verdeling van de gezamenlijk behaalde winst. Op dit principe is de profit-splitmethode gebaseerd.1 De transacties tussen gelieerde ondernemingen kunnen namelijk dusdanig met elkaar verweven zijn, dat zij niet los van elkaar kunnen worden beoordeeld. Een verdeling/splitsing van de winst biedt dan uitkomst. Voor de toepassing van de profit-splitmethode moet eerst de totale winst worden bepaald en deze moet vervolgens worden uitgesplitst naar de verschillende (intragroeps)transacties. Voor de toedeling moet een functionele analyse worden gebruikt waarbij toetsing moet plaatsvinden aan de uitgeoefende functies, gelopen risico’s en gebruikte activa van beide partijen die bij de intragroepstransactie zijn betrokken (tweezijdige analyse). De OESO-richtlijnen onderscheiden verschillende typen winstsplitsing. Het gaat om winstsplitsing door middel van een vergelijking van de gedisconteerde kasstromen (verwachte kasstromen op basis van de gemaakte investering), door middel van een vergelijking van het rendement op het geïnvesteerd vermogen en winstsplitsing op basis van een vergelijking met onafhankelijke derden. In tegenstelling tot de eerder besproken methoden, speelt daarbij de mate van vergelijkbaarheid een minder grote rol.

Doordat de profit-splitmethode tot doel heeft de invloeden van de gelieerde transacties te elimineren, is de verrekenprijsmethode in mijn ogen ook nuttig in het kader van een onderzoek naar de omstandigheden van de verkoop.