De civielrechtelijke inbedding van het besluitenaansprakelijkheidsrecht (O&R nr. 128) 2021/5.2.2.2:5.2.2.2 Inbreuk op recht als onrechtmatigheidsgrond

De civielrechtelijke inbedding van het besluitenaansprakelijkheidsrecht (O&R nr. 128) 2021/5.2.2.2

5.2.2.2 Inbreuk op recht als onrechtmatigheidsgrond

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

231. Sommige auteurs verdedigen dat de onrechtmatigheid bij ongeldige begunstigende besluiten schuilt in een (ongerechtvaardigde) inbreuk op een subjectief recht in de zin van art. 6:162 lid 2 BW. Onder dat begrip vallen ruwweg1 absolute rechten2 en persoonlijkheidsrechten.3 Het aan het vergunningstelsel gekoppelde algemeen wettelijk verbod maakt inbreuk op het subjectieve recht van de burger. Die inbreuk is gerechtvaardigd, en daarmee op de voet van art. 6:162 lid 2 BW rechtmatig, totdat de overheid verplicht is daarvan een vrijstelling te verlenen door middel van een vergunning. Laat de overheid die vrijstelling ten onrechte na, dan is sprake van een ongerechtvaardigde rechtsinbreuk.4

Deze constructie overtuigt mij niet, omdat zij de onrechtmatigheid van het algemene verbod centraal stelt. Dat algemene verbod is echter, zolang dat verbod niet zélf onrechtmatig is, een voldoende wettelijke grondslag voor de beperking van het subjectieve recht. De benadering kan bovendien niet goed verklaren waarom het op onjuiste gronden honoreren van een vergunningsaanvraag onrechtmatig is. De door het algemene verbod gemaakte rechtsinbreuk is dan immers wel opgeheven, zij het op verkeerde gronden. Bij publiekrechtelijke subjectieve rechten werkt de constructie evenmin. Aan die rechten gaan immers geen algemeen verbod vooraf.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.