9.9.2.b Aansprakelijkheid op grond van de 403-verklaring

In de splitsingsakte moet zijn opgenomen op welke van de verkrijgende rechtspersonen de 403-aansprakelijkheid – als onderdeel van het vermogen van de verdwenen moedermaatschappij – onder algemene titel is overgegaan.1^,2 Na de zuivere splitsing heeft de 403-verklaring te gelden als verklaring van de desbetreffende verkrijgende rechtspersoon.3 Deze rechtspersoon is aansprakelijk voor de schulden die voortvloeien en zijn voortgevloeid uit een rechtshandeling van de 403-maatschappij.4 Daaronder vallen ook de schulden die voortvloeien uit een rechtshandeling die de 403-maatschappij verricht na de zuivere splitsing van de moedermaatschappij.

Als aan de hand van de splitsingsakte niet kan worden bepaald op welke verkrijgende rechtspersoon de 403-aansprakelijkheid onder algemene titel is overgegaan, zijn de verkrijgende rechtspersonen gezamenlijk op grond van de 403-verklaring hoofdelijk aansprakelijk voor de schulden die voortvloeien uit een rechtshandeling van de 403-maatschappij.5 In de praktijk zal deze situatie zich echter niet vaak voordoen omdat in een splitsingsakte doorgaans een restbepaling wordt opgenomen op grond waarvan de vermogensbestanddelen waarvan niet expliciet is vermeld op welke verkrijgende rechtspersoon ze overgaan, op een van de verkrijgende rechtspersonen overgaan.

Als er na de zuivere splitsing van de moedermaatschappij een groepsband bestaat tussen de verkrijgende rechtspersoon op wie de 403-aansprakelijkheid is overgegaan en de 403-maatschappij, kan laatstgenoemde gebruik blijven maken van de jaarrekeningvrijstelling van het groepsregime – mits ook aan de overige voorwaarden hiervoor is voldaan.6