8.6.6.1 Inleiding

555. Een faillissementsakkoord is alleen verbindend voor alle schuldeisers als het is gehomologeerd. Dit dient als waarborg tegen misbruik. Die waarborg is nodig omdat de schuldeisers die tegen het akkoord hebben gestemd tegen hun wil gebonden worden aan het akkoord.

Bij de homologatie toetst de rechter de totstandkoming en de inhoud van het akkoord. De rechter kan de homologatie dus weigeren als de stemming niet juist is verlopen.1 Dat kan het geval zijn als de achtergestelde schuldeiser ten onrechte stemrecht is onthouden.

De rechtbank kan bovendien de homologatie weigeren op grond van de inhoud van het akkoord.2 Dit roept de vraag op of de rechtbank de homologatie van een akkoord moet weigeren als daarin een uitkering aan de achtergestelde schuldeisers wordt toegezegd terwijl de seniorschuldeisers niet volledig worden voldaan.

De relevantie van die vraag wordt verder vergroot door het stemrecht van de achtergestelde schuldeisers. Daardoor dreigen de achtergestelde schuldeisers de andere schuldeisers te overstemmen omdat de schuldenaar in het akkoord aan de achtergestelde schuldeisers een uitkering toezegt die minimaal hoger is dan wat zij bij vereffening kunnen verwachten.3 Op die manier dreigen de senioren tegen hun wil gebonden te raken aan een akkoord dat aan de achtergestelde schuldeisers een betaling toezegt, terwijl de senioren niet volledig worden voldaan.

De schuldenaar kan ook andere redenen hebben om een achtergestelde schuldeiser in het akkoord een uitkering aan te bieden terwijl de concurrenten of senioren niet volledig worden voldaan. Achtergestelde schuldeisers zijn veelal nauw betrokken bij de door de failliet gedreven onderneming. Daarom kan hun medewerking cruciaal zijn voor het slagen van die onderneming na het akkoord.4 In ruil voor die medewerking kan de achtergestelde schuldeiser een betaling onder het akkoord vragen. Als de reorganisatie waarvoor zijn medewerking is vereist de waarde genereert om de achtergestelde schuldeiser uit te betalen, dan kan die betaling gelegitimeerd zijn.

Er moet enerzijds worden gewaakt tegen akkoorden die worden aangenomen dankzij de stem van de achtergestelde schuldeisers die is gekocht met een uitkering die anders aan de senioren toe zou komen. Anderzijds hoeft niet ieder akkoord waarin een uitkering wordt gedaan aan de achtergestelde schuldeisers te worden geweigerd. Deze paragraaf behandelt de grenzen daartussen die bij de homologatie moeten worden getrokken. Daarbij moet een evenwicht worden gezocht tussen enerzijds de vrijheid van de schuldenaar en de schuldeisers om hun onderlinge overeenkomst zo in te richten als zij willen en anderzijds de bescherming van de tegenstemmende schuldeisers die tegen hun zin aan het akkoord worden gebonden.