5.2.2.1 Inleiding

De Richtlijn heeft tot onderwerp 'de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven'.1 Deze omschrijving van het werkingsbereik van de Richtlijn roept een aantal afgrenzingsvragen op. Deze vragen draaien om de woorden 'verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid' en 'deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen'.

In de eerste plaats rijst de vraag naar de gevolgen van de Richtlijn voor rechtsstelsels waarbij de vergoeding van verkeersschade niet op het aansprakelijkheidsrecht is gebaseerd maar op een stelsel van directe verzekering. In paragraaf 3.23 is reeds aangestipt dat een aantal Scandinavische landen en Finland het aansprakelijkheidsrecht in het verkeer hebben vervangen door een first-party-verzekeringsstelsel, ook wel aangeduid als 'verkeersverzekering'. Hoe verhoudt de Richtlijn zich tot dergelijke stelsels?

In de tweede plaats is de vraag gerezen - en door het Hof van Justitie beantwoord of de Richtlijn ook invloed uitoefent op de aard van de te verzekeren aansprakelijkheid, waarbij met name te denken valt aan het onderscheid tussen schuld- en risicoaansprakelijkheid.

En in de derde plaats roept de vermelding van het element van de deelneming aan het verkeer de vraag op of de Richtlijn ook toegepast moet worden als een nationale wetgever in aanvulling op verkeersschade ook niet in het verkeer veroorzaakte schade onder de dekking van de 'Wam' brengt. In Nederland is dit het geval voor wat betreft gevaarlijke stoffen die zich aan boord van een motorrijtuig met een maximaal toegelaten gewicht van meer dan 3.500 kg bevinden.