4.3.3.4 Verhouding tot het rechtskarakter

De herzieningsverplichting van art. 29 lid 5 Wet OB 1968 doet mijns inziens recht aan het rechtskarakter van de btw. Het is ook niet voor niets dat in diverse publicaties het gebrek aan een wettelijk verankerde herzieningsmogelijkheid tot een van de grootste manco’s van de oude regeling werd betiteld.1 Van Zadelhoff wist het in zijn noot bij HR 11 juli 2008, BNB 2008/283 – weliswaar in het kader van art. 29 lid 2 Wet OB (tot 2017) en in navolging van A-G De Wit – het meest pakkend te verwoorden:

Het ontbreken van een correctiemogelijkheid zou daarmee indruisen tegen het rechtskarakter, in het bijzonder het neutraliteitsbeginsel, met name als tot uitgangspunt moet worden genomen dat de maatstaf van heffing gelijk is aan de werkelijk ontvangen tegenprestatie. Het omgekeerde heeft uiteraard te gelden voor de positie van de afnemer (art. 29 lid 8 Wet OB 1968).2 Dit verklaart ook waarom er een breed draagvlak is voor onderhavige herzieningsverplichting. De reacties op de internetconsultatie zijn alleszeggend. De respondenten achten art. 29 lid 5 Wet OB 1968 unaniem als ‘een redelijke tegenhanger’, ‘een logisch onderdeel’, ‘logisch’, een ‘prima zaak’, ‘dat is terecht’, ‘uiteraard, dat is een logisch gevolg’, ‘vanzelfsprekend’, ‘heel goed’, ‘een verbetering’ en ‘rechtvaardig’. Ik sluit mij graag bij deze reacties aan.