3.8.7 Bescherming van de staatswetenschappen

Het voornemen van Steyn Parvé tot herziening van het hbs-curriculum dwingt de staatswetenschappers de positie en lesuren van hun vakken te beschermen.1 Het blijkt aangewezen zich te wapenen tegen de voorgestelde vakkenbeperking.2 Inspecteur Campert, voorstander van het plan-Steyn Parvé, stelt vast dat ‘wijzigingen van de wet van 1863 er niet van zijn gekomen in 1882 en dat wij niet uit het tijdperk van plannen maken in een ander zijn overgegaan’.3

Het vak staatsinrichting staat vaker in de derde dan in de vierde klas op het rooster. Voor het verkrijgen van het nodige inzicht heeft inspecteur Campert de hbs-programma’s met de lessentabellen vergeleken en door middeling een standaardleerplan met lessentabel opgesteld, met de opname van één wekelijks uur staatsinrichting in de vierde én vijfde klas.4 De staatswetenschappers vormen daarop een adviescommissie met de collegae Greven, Domela Nieuwenhuis en Dijkman.5 Spoedshalve is een afwijzende verklaring opgesteld over het voegen van staatsinrichting bij geschiedenis, ‘omdat wij het wagen de vrees uit te spreken dat de Staatsinstellingen6 niet tot haar recht komen, als zij onderwezen worden door mannen die […] geheel andere geestesgaven hebben ontwikkeld dan de beoefenaar van de staatswetenschap’.7 Er verschijnt geen voorstel om de vakken geschiedenis en staatsinrichting te combineren en dus blijft het hierbij. Er volgen decennia zonder een wijziging van de positie van staatsinrichting.8 De wens van de A.V.M.O. en de inspectie deze situatie te veranderen heeft niets teweeggebracht en de leraren bleven ervoor gespaard.9