IV.3.6.7 Draagvlak voor de ernstig verwijt-doctrine

Timmerman stelt dat ‘een enkele beoefenaar van het algemene vermogensrecht’ zijn standpunt – dat de ernstig verwijt-maatstaf ook dient te worden toegepast in het algemene aansprakelijkheidsrecht – ‘niet leuk’ vindt.1 Dit beeld van het bestuurdersaansprakelijkheidsdebat is onjuist; de weerstand tegen de ernstig verwijtdoctrine is veel groter dan Timmerman hier doet voorkomen. Het klopt weliswaar dat een iemand in het bijzonder – Winand Westenbroek – zich heeft verzet tegen de ernstig verwijt-maatstaf, maar het is niet juist te suggereren dat hij alleen in zijn kritiek staat. In meerdere proefschriften en in een hele reeks publicaties van verschillende auteurs wordt geageerd tegen de ernstig verwijt-doctrine.2 De Hoge Raad heeft de ernstig verwijt-doctrine weliswaar omarmd, en deze doctrine wordt in de meeste handboeken gepresenteerd als de heersende leer, maar de doctrine is zeker niet boven discussie verheven.3 Gelet op de dogmatische, praktische en normatieve mankementen van de ernstig verwijt-doctrine, acht ik het niet ondenkbaar dat het draagvlak voor de ernstig verwijt-doctrine nog zal kantelen.