1.7.2 Goed huurderschap

Vervolgens is gekozen voor een open norm die (uitsluitend) intrinsiek is aan het huurrecht, te weten goed huurderschap.

Goed huurderschap is in zeker opzicht een uitwerking van de redelijkheid en billijkheid. Een huurder dient zich (zoals iedere contractspartij1) redelijk te gedragen. De vraag komt dan op of het goed huurderschap als apart onderwerp behandeld dient te worden in dit proefschrift. Feit is echter dat de wetgever het nodig heeft geacht de verplichting van de huurder om zich ‘goed’ te gedragen separaat in de wet neer te leggen. Bovendien speelt het onderwerp binnen het huurrecht (sindsdien) ook een grote rol, niet enkel als zelfstandige verplichting, maar ook als opzeggingsgrond die de verhuurder van bepaalde onroerende gebouwde zaken, sinds de eerste mogelijkheid vanaf de ingangsdatum die hij heeft om de huurovereenkomst op te zeggen, ten dienste staat.

Het goed huurderschap komt voor als open norm en als (gesloten) norm en zowel als beslissings- als gedragsnorm. Diverse specifieke huurdersverplichtingen zijn in de wet opgenomen. Doorgaans vullen partijen die verplichtingen in de huurovereenkomst verder aan. Het naleven van die wettelijke en contractuele verplichtingen wordt gezien als goed huurderschap, zijnde de (gesloten) gedragsnorm. Een andere benadering zou zijn om het te zien als een gedeeltelijke inkleuring van de open norm.

De open norm ‘goed huurderschap’ kan verplichtingen voor de huurder in het leven roepen die niet contractueel of wettelijk zijn geregeld. Voorbeelden zijn de verplichting om het gehuurde te gebruiken of zelfs (bij woningen) als hoofdverblijf te hebben.