3.11.2 Fraudulent transfers in de Verenigde Staten

Schuldeisers kunnen in de Verenigde Staten ook beschermd worden door het fraudulent transfer law. De functie van dit recht is de bescherming van de rangvolgorde van de verhaalsrechten tegen omzeiling daarvan door transacties die plaatsvinden op de vooravond van het faillissement.1 Een ongeoorloofde doorbreking van het beginsel van paritas creditorum maakt het handelen dan onrechtmatig.2 Aandeelhouders ontvangen na faillissement door de prioriteitenregeling bij de voldoening van de vorderingen vaak niets meer terug. De situatie dat zij met lege handen komen te staan, kunnen zij omzeilen door net voor het faillissement nog vermogen uit de vennootschap te trekken. Ook kunnen de aandeelhouders aansturen op selectieve betaling aan vennootschappen die tot de groep behoren. In dit kader is ook de actio pauliana van belang.3 De regel van fraudulent transfers wordt doorgaans zodanig geïnterpreteerd dat ook dividenden en inkoop van eigen aandelen eronder vallen.4 Het verschil van de wettelijke kapitaalbeschermingsregels voor de uitkeringen aan aandeelhouders, met een fraudulent transfer rule is dat de uitkeringsverboden zich richten op de afname van het eigen vermogen ongeacht of dit leidt tot insolventie of heeft plaatsgevonden toen de vennootschap al insolvent was.5 De fraudulent transfer rule zich richt op de vraag of de uitkering een zodanig effect heeft op het vermogen dat de vennootschap niet meer aan haar verplichtingen kan voldoen of dat schuldeisers benadeeld worden doordat de vennootschap ten tijde van de handeling al insolvent was.6

In de Verenigde Staten heeft elke staat aparte wetgeving die frauduleuze overdrachten verbiedt. Deze regelingen zijn doorgaans gebaseerd op de Uniform Fraudulent Transfer Act ('UFTA')7of de Uniform Fraudulent Conveyance Act (`UFCA') die vergelijkbaar is met de UFTA. De regelingen verbieden over het algemeen (1) transacties beneden de werkelijke of redelijke waarde, (2) transacties of uitkeringen die ervoor zorgen dat de vennootschap niet aan haar verplichtingen kan voldoen op het moment dat deze opeisbaar zijn en (3) transacties die plaatsvinden op het moment dat de vennootschap insolvent is. Een benadeelde schuldeiser kan direct een vermeende frauduleuze transactie of uitkering aanvechten. Als de vennootschap failliet is verklaard, komt dit recht toe aan de curator. Ook in de (federale) faillissementswet zijn bepaling opgenomen over fraudulent transfers.8 Hier vallen echter alleen transacties of uitkeringen onder die in tegenstelling tot de vier jaar onder de UFTA, plaats hebben gevonden twee jaar voor de faillietverklaring.9