3.11.4 Fraudulent trading in het Verenigd Koninkrijk

In het Verenigd Koninkrijk werden fraudulent trading rules geïntroduceerd in 1929. De civiele aansprakelijkheid op grond van fraudulent trading is opgenomen in de insolventiewetgeving.1 Onder de huidige bepalingen kan een rechter beslissen dat personen die een vennootschap hebben voortgezet met de intentie om schuldeisers te benadelen aansprakelijk zijn, en moeten betalen aan de vennootschap. Het betreffende artikel luidt: `(1) If in the course of the winding up of a company it appears that any business of the company has been carried on with intent to defraud creditors of the company or creditors of any other person, or for any fraudulent purpose, the following has effect. (2) The court, on the application of the liquidator may deciare that any persons who were knowingly parties to the carrying on of the business in the manner abovementioned are to be liable to make such contributions (i f any) to the company 's assets as the court thinks proper'. Probleem met deze bepaling is dat de schuldeiser dient te bewijzen dat er sprake was van een intentie om te benadelen. In de zaak Re Patrick & Lyon Ltd2 oordeelde de rechter dat er, om te kunnen spreken van een 'intentie om te benadelen', sprake moest zijn van een `actual dishonesty, involving, according to current notions of für trading among commercial men, real moral blame'. Dit is lastig te bewijzen. Alhoewel de bepaling niet vaak door de curator wordt ingezet, is zij geen 'dode' letter en wordt zij nog steeds gebruikt in zaken waarin de intentie kan worden aangetoond.3 Daarnaast kan fraudulent trading leiden tot strafrechtelijke aansprakelijkheid en gevangenisstraf. Deze bepaling is opgenomen in de Companies Act 2006.4 In het Verenigd Koninkrijk bestaan de regels van fraudulent trading en wrongful trading naast elkaar.