3.4.3 ‘Hetgeen blijkt of wordt meegedeeld’ te beperkt?

De omschrijving van “hetgeen over de persoon of zaken van een ander blijkt of wordt medegedeeld” is allesomvattend. Deze terminologie komt in vrijwel alle onderzochte geheimhoudingsbepalingen voor.1 Toch zou een zeer strikte, grammaticale interpretatie van de wettekst kunnen impliceren dat het object van de geheimhouding uitsluitend ziet op hetgeen over belasting-, administratie- en inhoudingsplichtigen en derden aan de inspecteur is aangeleverd of is meegedeeld. De inspecteur verwerkt echter informatie (zoals een ingediende aangifte, ontvangen contra-informatie of antwoorden op een vragenbrief) en creëert daarmee zelf nieuwe gegevens (zoals een belastingaanslag).2 Het lijdt mijns inziens echter geen enkele twijfel dat de teleologische wetsinterpretatie in dit geval dient te prevaleren boven een strikt grammaticale interpretatie; gezien doel en strekking van de geheimhoudingsbepaling zijn ook door de inspecteur zelf vervaardigde gegevens, zoals een vastgestelde belastingaanslag, een uitspraak op bezwaar of een voor bezwaar vatbare beschikking aan te merken als een object van de geheimhouding.3 Hetzelfde heeft te gelden voor bij de inspecteur ontstane kennis en vermoedens als gevolg van, al dan niet in onderlinge samenhang, interpreteren van informatie.4