Einde inhoudsopgave
Re-integratie zieke werknemer (MSR nr. 66) 2014/1.6.4
1.6.4 Stap II: Doel van de rechtsvergelijking
mr.dr. G.A. Diebels, datum 24-09-2014
- Datum
24-09-2014
- Auteur
mr.dr. G.A. Diebels
- JCDI
JCDI:ADS579164:1
- Vakgebied(en)
Arbeidsrecht / Europees arbeidsrecht
Rechtswetenschap / Algemeen
Sociale zekerheid arbeidsongeschiktheid / Re-integratie
Arbeidsrecht / Arbeidsovereenkomstenrecht
Voetnoten
Voetnoten
K. Zweigert en H. Kötz, Introduction to Comparative Law Volume I – The Framework, Oxford: Clarendon Press 1987, p.15.
Kokkini-Iatridou, p.27-28, D.C.H.M. Pieters, Sociale-zekerheidsrechtsvergelijking ten dienste van Europa, Pre-advies voor de Nederlandse Vereniging voor Rechtsvergelijking, Kluwer: Deventer 1992, p.9 en 53.
Borghouts-van de Pas, p.31-38.
Onder verwijzing naar R. Rose, Learning from comparative public policy, a practical guide, Routledge Oxon/New York 2005, mijn eigen vertaling. Volgens Zweigert/Kötz dient rechtsvergelijking de vermeerdering van kennis, die kan worden gebruikt ter verhoging van de kwaliteit van het eigen rechtssysteem, p.15.
Borghouts-van de Pas, p.36.
De onderzoeksvraag is helder en afgebakend en bevat een element van rechtsvergelijking tussen Nederland en Duitsland. Kokkini-Iatridou meent dat het wijs is om al in deze fase van het onderzoek duidelijk te maken wat het doel van die rechtsvergelijking zal zijn. Het algemene doel van rechtsvergelijking is de vermeerdering van kennis, die kan worden gebruikt ter verhoging van de kwaliteit van het eigen rechtssysteem.1 Dit wordt toegespitst op wat als de voornaamste taak van rechtsvergelijking wordt beschouwd, te weten het leveren van input voor ‘policy formulation’. Daaronder wordt verstaan het formuleren van richtlijnen voor het voeren van wetgevend beleid.2 Rechtsvergelijking en beleid komen hier bij elkaar, maar dat leidt in mijn beleving tot een wat algemene doelstelling. Uit de beleidsleer zijn aanwijzingen te halen hoe het doel van de rechtsvergelijking concreter kan worden gemaakt.
Borghouts-van de Pas staat uitgebreid stil bij de theorie van ‘policy learning’ en ‘policy transfer’ bij vergelijking van landen.3 De taak om voor beleid in het eigen land input te halen uit het systeem van een ander land, is nog niet zo eenvoudig. Het gevaar bestaat dat beleid dat past binnen één rechtssysteem wordt toegepast in een ander rechtssysteem, dat zich daar helemaal niet voor leent. Zij pleit er voor de input vooral te zien als het leren van lessen van beleid in andere landen. Dat leren van lessen (policy learning) wordt gevolgd door wat wordt gedaan met die lessen (policy transfer). Daar is een link te leggen met doelstellingen. Zij onderscheidt zeven toepassingen:4
Fotokopie
Een exacte fotokopie maken, met minimale wijzigingen in de namen van instituties en plaatsen en data
Kopie
Het overnemen van bijna alle elementen van een beleid dat ergens anders al loopt
Aanpassing
Het overnemen van een beleid dat ergens anders loopt, met het wijzigen van details, maar zonder de wezenlijke elementen te verwijderen
Hybride
Het combineren van elementen van beleid uit verschillende rechtsgebieden, dat zich richt op het zelfde doel
Synthese
Het op een nieuwe manier combineren van bekende elementen van beleid, dat zich richt op het zelfde doel
Gecontroleerde inspiratie
Reageren op de inspiratie die beleid elders geeft, door het starten van nieuw beleid, consistent met buitenlandse voorbeelden
Selectieve imitatie
Het imiteren van (niet noodzakelijkerwijs) aantrekkelijke delen van ander beleid, onder weglating van merkwaardige maar essentiële elementen
Bij het bepalen van mijn doel voor rechtsvergelijking is deze theorie behulpzaam. Ik streef niet naar (foto)kopieën of slechte imitaties, maar naar synthese of inspiratie. Synthese is het combineren van elementen van vergelijkbaar beleid in verschillende landen op een onderscheidende manier of het mengen van buitenlandse voorbeelden met elementen van bestaand beleid. Inspiratie gaat er van uit dat een buitenlands voorbeeld een startpunt kan zijn voor aanpassingen van het eigen beleid.5 Ik wil beschrijven welke elementen er in Duitse wet- en regelgeving rond re-integratie bij arbeidsongeschiktheid te vinden zijn. Daarna wil ik bezien óf en hoe dat kan inspireren bij of te combineren is met de Nederlandse inrichting van re-integratie om in Nederland rekening te houden met flexicuritydoelen.