4.3 Wanneer schadevergoeding in natura passend is

In de rechtspraak wordt de schadevergoeding in natura vooral toegekend in gevallen waar de eiser een unieke roerende zaak,1 onroerende zaak2 of een beperkt recht op zo’n zaak3 is verloren (§ 4.3.1). Toch is de enkele constatering dat een bepaalde zaak of een bepaald recht ‘uniek’ te noemen is (voor zover dat al kan) niet altijd doorslaggevend. Sommige ‘soortzaken’ hebben voor het individu wel degelijk unieke waarde. Het lijkt niet passend de veroordeling in natura hier af te wijzen op grond van de kwaliteit die de zaak voor ánderen heeft. De praktijk lijkt dat ook te erkennen. De remedie wordt vooral toegewezen in gevallen waar de eiser een aanvullend belang bij deze specifieke zaak heeft (§ 4.3.2). De beste verklaring lijkt dan ook te zijn dat de schadevergoeding in natura in het bijzonder past waar de geschonden norm in het concrete geval (evt. naast vermogensbelangen) belangen beschermt die niet of lastig op geld te waarderen zijn. Dat betekent dat de remedie niet alleen past bij het verlies of mislopen van een (voor de eiser) unieke zaak, maar ook in gevallen waar de schade een meer immaterieel karakter heeft, zoals bij onvergoedbare affectieschade of aantasting van de eer en de goede naam (§ 4.3.3).4