8.7.5.1 § 1a KSchG

§ 1a KSchG geeft de werkgever de mogelijkheid om in geval van een bedrijfseconomische opzegging de werknemer een wettelijk geregelde ontslagvergoeding (Abfindung) aan te bieden voor het geval deze afziet van het instellen van een Kündigungsschutzklage.1 De hoogte van die vergoeding is dwingend geregeld in § 1a Abs. 2 KSchG en bedraagt een half maandsalaris voor ieder jaar dat het dienstverband geduurd heeft.2

Wil de werkgever gebruik maken van de regeling van § 1a KSchG – dit is dus niet verplicht – dan is vereist dat hij in de opzeggingsbrief vermeldt dat het gaat om een opzegging wegens bedrijfseconomische redenen3 én dat de werknemer aanspraak kan maken op de vergoeding wanneer hij de beroepstermijn van drie weken voor het instellen van een Kündigungsschutzklage (§ 4 KSchG) laat verstrijken.4 Laat de werknemer vervolgens daadwerkelijk de beroepstermijn verstrijken zonder het instellen van een Kündigungsschutzklage, dan ontstaat aanspraak op de vergoeding. De werknemer heeft derhalve keuzevrijheid. Hij kan besluiten af te zien van een gerechtelijk ontslagproces en aanspraak maken op de wettelijk geregelde ontslagvergoeding, maar hij kan ook het aanbod van de werkgever negeren en binnen drie weken na de opzegging een Kündigungsschutzklage instellen.5