2.4.2 Aanbieding akkoord

De regeling van het akkoord in de schuldsaneringsregeling kenmerkt zich vooral door haar flexibiliteit. Zo kan de schuldenaar reeds bij het verzoek tot het uitspreken van de toepassing van de schuldsaneringsregeling een akkoord voegen.1 Deze mogelijkheid, die overigens ook is ingebed in de surseanceregeling (art. 252 Fw), kent het faillissement niet. Indien de schuldenaar geen gebruik maakt van art. 329 lid 5 Fw, kan de schuldenaar op ieder moment na het verzoek een akkoord indienen door deze te deponeren op de griffie van de rechtbank.2 In art. 329 lid 4 Fw is de uiterste termijn gegeven waarop een akkoord kan worden aangeboden.3 Op grond van art. 329 lid 3 Fw kan een schuldenaar zelfs een akkoord aanbieden, indien een akkoord eerder tijdens de schuldsaneringsregeling is verworpen of de homologatie ervan is geweigerd. Hieruit volgt dat in de schuldsaneringsregeling maximaal twee keer een akkoord door de schuldenaar kan worden aangeboden. Dit is anders in faillissement en surseance, waar het aanbieden van een akkoord slechts een eenmalige aangelegenheid is.4