8.3.8 De bescherming van derden tegen stille en generale zekerheid anders dan door het specialiteitsbeginsel

Door de erkenning van de zekerheidsoverdracht met levering constituto possessorio in het Bierbrouwerij-arrest heeft de Hoge Raad het door de wetgever van 1838 afgeschafte stille pandrecht op roerende zaken materieel laten herleven.1 Als gevolg van de erkenning van de zekerheidsoverdracht met levering constituto possessorio gold het specialiteitsbeginsel in ruime zin niet meer. Dit beginsel hield vóór de erkenning in dat zekerheidsrechten op (roerende) zaken van de schuldenaar kenbaar en speciaal waren. De levering constituto possessorio was niet kenbaar waardoor voor specialiteit geen plaats meer was. Specialiteit was er immers slechts op gericht om derden te informeren dat bepaalde zaken van de schuldenaar niet waren bezwaard met een zekerheidsrecht. Latere schuldeisers konden niet met zekerheid vaststellen of zij een eersterangs pandrecht konden vestigen op een zaak die zich nog bij de schuldenaar bevond. Verkrijgers konden niet bepalen of de zaak onbezwaard was. De vragen rijzen hoe het recht onder vigeur van het OBW latere verkrijgers en vuistpandhouders beschermde tegen een eerder gevestigd stil zekerheidsrecht en in hoeverre deze bescherming de rol van het specialiteitsbeginsel heeft overgenomen.2 Deze vragen beantwoord ik in deze paragraaf.