2.5 1995: invoering kortdurende uitkering en gecombineerde toetredingseis

Circa acht jaar na de invoering was er een eerste grote wijziging van de WW met betrekking tot de referte-eisen en de duur. In hoofdstuk 3 wordt het sturingsinstrument van de referte-eis behandeld. In deze paragraaf ga ik echter ook in op de wijziging van de referte-eis, omdat de aanpassing van de uitkering(sduur) en de referte-eis zo sterk met elkaar samenhingen.

In de jaren voorafgaand aan de wetswijziging1 was de werkloosheid sterk toegenomen.2 Er werd meer beroep gedaan op de WW en de daaruit voortvloeiende stijging van de WW-uitgaven konden niet geheel worden doorberekend in de WW-premies. Dit zou volgens het kabinet tot hogere loonkosten en een daardoor verminderende werkgelegenheid leiden. In reactie daarop zouden de werkloosheid en het beroep op de WW weer stijgen, zodat een negatieve spiraal zou ontstaan van oplopende werkloosheid en oplopende uitgaven voor de WW. Het kabinet vond daarom dat maatregelen moesten worden getroffen ter voorkoming van de stijging van de collectieve lasten. Die maatregel kon niet een doorberekening in de premies naar de werknemers/werkgevers zijn, dus werd onder andere de referte-eis en de vorm van de uitkering aangepast.3