2.3.2.2 Wie zijn partij bij een repurchase agreement?

Repo’s worden aangegaan door financiële instellingen en andere professionele partijen. Zo verstrekken commerciële banken elkaar door middel van repo’s omvangrijke geldleningen met een korte looptijd.1 In dat verband wordt wel gesproken van interbancaire transacties. Ook andere professionele partijen zoals overheidsinstanties, verzekeraars, pensioenfondsen, beleggingsinstellingen en concernfinancieringsmaatschappijen zijn partij bij repurchase agreements.2

Centrale banken, waaronder het Eurosysteem, gebruiken repurchase agreements als middel ter uitvoering van het monetaire beleid.3 Dit gaat als volgt in zijn werk. Het Eurosysteem verstrekt (onder meer) liquiditeit aan banken in het kader van open-markttransacties.4 Open-markttransacties hebben als doel het sturen van de rente, het beheersen van de liquiditeitsverhoudingen op de markt en het afgeven van signalen omtrent de koers van het monetaire beleid. Aan het Eurosysteem staan vijf instrumenten ter beschikking om open-markttransacties uit te voeren. Het belangrijkste instrument zijn ‘transacties met wederinkoop’ (reverse transactions). In het kader van een reverse transaction leent het Eurosysteem geld aan een daarvoor in aanmerking komende financiële instelling, zoals een bank. Dit gebeurt door middel van een repurchase agreement of collateralised loan agreement. Bij een dergelijk repurchase agreement draagt de bank effecten of andere door het Eurosysteem geaccepteerde goederen (zogenaamde ‘beleenbare activa’) over aan het Eurosysteem als waarborg voor de terugbetaling van de geldlening.5 In het geval van een collateralised loan agreement wordt ter verzekering van een door een centrale bank verstrekt krediet een beperkt zekerheidsrecht gevestigd op beleenbare activa.