6.3.3 Vergelijking met een political question-doctrine

De zojuist besproken bevoegdheid van de bestuursrechter en de in het bestuursprocesrecht neergelegde ontvankelijkheidsvoorwaarden bieden mijns inziens geen ruimte voor een political question-doctrine. Zoals hiervoor is gebleken, is het besluitbegrip bepalend voor de bevoegdheid van de bestuursrechter. De kwalificatie van een bepaalde beslissing van een bestuursorgaan als een besluit hangt op zichzelf niet af van de politieke gevoeligheid daarvan.

Hetzelfde geldt voor de ontvankelijkheidsvoorwaarden dat een natuurlijk persoon of een rechtspersoon als een belanghebbende moet kunnen worden aangemerkt en procesbelang moet hebben. Of dat het geval is, hangt eerst en vooral af van de hoedanigheid van een natuurlijk persoon of rechtspersoon. De politieke gevoeligheid is in dat kader evenmin relevant.

Bij dit alles moet ten slotte worden bedacht dat de onbevoegdheid van de bestuursrechter of een niet-ontvankelijkverklaring in het bestuursrecht niet betekent dat een appellant zijn geschil in het geheel niet meer aan de rechter kan voorleggen. Indachtig de objectum litis-leer, en daarmee de ruime bevoegdheid van de burgerlijke rechter, geldt dat appellant in dat geval zijn vordering nog altijd bij de burgerlijke rechter aanhangig kan maken. Ook dit maakt het lastig om een political question-doctrine in het bestuursrecht vorm te geven, althans als een zuivere toegangsdrempel bij de bestuursrechter.