6.6.2 Contract tussen advocaat en eigen cliënt

Tussen de advocaat en de cliënt geldt in beginsel een vast tarief per zaak, dat aan de hand van de Gegenstandswert1wordt bepaald met een wettelijk vastgelegde tariefschaal, die te vinden is in de Rechtsanwaltsvergütungsgesetz (RVG).2 De tariefschaal kent tarieven voor drie afzonderlijke vergoedingen: een vergoeding voor het (schriftelijk) procederen, een vergoeding voor zittingen en een vergoeding voor een bereikte schikking.3 Elke vergoeding is slechts één keer verschuldigd per instantie, onafhankelijk van hoeveel brieven een advocaat uiteindelijk voor dat bedrag schrijft of hoeveel zittingen die bijwoont. In een zaak in eerste aanleg met een Gegenstandswert van € 10.000, waarin schriftelijk en mondeling wordt geprocedeerd en uiteindelijk wordt geschikt, is elk punt € 486 waard conform Anlage 2 RVG. In Anlage 1 zijn vervolgens de aantallen punten per soort vergoeding vastgelegd. In totaal heeft de advocaat recht op een beloning van:

Bij hoger beroep worden meer punten gerekend per soort vergoeding, terwijl bij verstekzaken en intrekkingen juist minder punten worden toegekend.7 Anlage 1 RVG telt nog tal van complicaties, bijvoorbeeld voor advocaten die meerdere cliënten vertegenwoordigen, maar die worden hier verder niet besproken.

Advocaat en cliënt mogen onderling wel een hoger tarief afspreken dan wat uit de RVG volgt, maar geen lager tarief.8 Overigens wordt in 70% van de gevallen de tariefschaal gevolgd.9 Vermoed wordt dat dit mede wordt veroorzaakt door het grote marktaandeel van rechtsbijstandverzekeraars, bij wie advocaten moeilijk een hoger honorarium kunnen bedingen.10No cure no pay is onder strikte voorwaarden ook toegestaan.11