4.8.4.2 Niet-geïdentificeerde voertuigen

De eerste situatie waarin het schadevergoedingsorgaan op grond van art. 25 heeft op te treden, is die waarin het voertuig niet kan worden geïdentificeerd. Hier moet in de eerste plaats aan de klassieke hit-and-run-gevallen worden gedacht: parkeerschaden en andere schaden die bij afwezigheid van de benadeelde worden veroorzaakt. Aannemelijk is dat ook gevallen waarin niet het volledige kenteken bekend is (en de identiteit van de aansprakelijke niet aan de hand van andere gegevens kan worden vastgesteld) onder deze categorie te rangschikken zijn. Daarvoor pleit dat de Richtlijn een centrale betekenis toekent aan het kenteken en dat - zoals betoogd in paragraaf 4.5.4.4 - alleen aan de hand daarvan kan worden vastgesteld dat het voertuig gewoonlijk in een lidstaat is gestald.