5.5.9 Polisuitsluitingen en -beperkingen en de dekking van het waarborgfonds

De mogelijkheden die de verzekeraar ten dienste staan om polisuitsluitingen aan derden-benadeelden tegen te werpen zijn door de Richtlijn krachtig ingeperkt. Het HvJ van de EU heeft in een aantal arresten geoordeeld dat alleen de door de Richtlijn expliciet toegelaten excepties nog kunnen worden gehanteerd. Zie paragraaf 5.2.8.1. In feite is, voor zover dit relevant is, voor de aanspraken op het waarborgfonds alleen de diefstaluitsluiting nog toegestaan. De nationale wetgever kan van de mogelijkheid gebruikmaken om te bepalen dat het waarborgfonds in plaats van de verzekeraar schade door een ongeval met een voertuig dat is verkregen door diefstal of geweldpleging zal vergoeden; de Richtlijn staat toe dat 'vrijwillige' inzittenden van het gestolen voertuig van dekking door het waarborgfonds worden uitgesloten, mits hun wetenschap van de diefstal wordt bewezen. Zie art. 13 lid 2 van de Richtlijn.

De Wam staat de verzekeraar in art. 3 lid 1 een uitsluiting toe van "hen die zich na het sluiten van de verzekering door diefstal of geweldpleging de macht over het motorrijtuig hebben verschaft en van hen die, dit wetende, dat motorrijtuig zonder geldige reden gebruiken." Op grond van art. 25 lid 1 onder c) kan het Waarborgfonds Motorverkeer worden aangesproken.