6.8.8.4 Stuiting van de verjaringstermijn

Verder werken ook de Europese stuitingsregels direct door in de nationale rechtsorde. Deze regels kent de subsidietitel van de Awb niet. Volgens de Europese regels wordt de verjaring van de vervolging gestuit door elke onderzoekshandeling of daad van vervolging van de onregelmatigheid door de bevoegde autoriteit, mits deze de betrokkene ter kennis is gebracht. Uit het arrest Handlbauer volgt dat de aankondiging van een controle aan een eindontvanger van een Europese subsidie alleen dan een onderzoekshandeling of een daad van vervolging van de onregelmatigheid is die de verjaringstermijn kan stuiten, indien de handelingen waarop de verdenkingen van de onregelmatigheid betrekking hebben, daarin voldoende nauwkeurig zijn omschreven. De voormelde uitspraak van 30 december 2009 is op dit punt genuanceerd, gedegen en uitgebreid gemotiveerd, maar laat wel zien dat deze regels bijzonder nadelig kunnen uitpakken voor de ontvanger van de Europese subsidie, die naar Nederlands recht geen rekening zou hoeven houden met een intrekking en terugvordering van de vastgestelde subsidie.1 De ABRvS komt in de uitspraak van 30 december 2009 tot de conclusie dat de verjaring op 20 maart 2000, een paar dagen voordat de vordering zou verjaren, is gestuit. Dit is uiteraard erg vervelend voor de ontvanger van de Europese subsidie, die gedurende bijna vijf jaar er waarschijnlijk vanuit ging dat de subsidierelatie was afgerond. De stuiting is het gevolg van een onderzoek van de Europese Commissie waaruit bleek dat onregelmatigheden plaats hadden gevonden. De uitspraak laat derhalve de Europese dimensie zien waarmee de subsidieontvanger rekening dient te houden; niet alleen het nationaal uitvoeringsorgaan controleert, maar ook de Europese Commissie. De laatste controleert vaak veel later, ná de beschikking tot subsidievaststelling, hetgeen tot gevolg kan hebben dat al lang vastgestelde subsidiebedragen alsnog worden ingetrokken. Deze omstandigheid leidt er ook toe dat het zo kan zijn dat pas in 2009 in laatste instantie een rechterlijke uitspraak wordt gedaan over een subsidie die reeds in 1995 werd vastgesteld. Dit maakt de Europese subsidie er niet aantrekkelijker op.

Uit het oogpunt van rechtszekerheid voor de eindontvanger van de Europese subsidie verdient het de voorkeur om in een Wet inzake Europese subsidies neer te leggen dat de verjaringstermijn overeenkomstig artikel 3 van de Verordening nr. 2988/95 kan worden gestuit. De eindontvanger van de Europese subsidie is zich van de mogelijkheid van terugvorderingen tot ver na het moment van subsidievaststelling in dat geval beter bewust.