Inleiding

Volgens de heersende leer kan een Leistungskondiktion worden ingesteld wanneer een Leistung ten onrechte is verricht. Het vereiste ‘zonder rechtsgrond’ heeft de functie te bepalen wanneer dit het geval is.1 Het vereiste dat een prestatie met een bedoeling wordt verricht heeft belangrijke gevolgen voor de invulling van het vereiste ‘zonder rechtsgrond’. Uit het begrip Leistung (een prestatie die met een bepaalde bedoeling wordt verricht) volgt dat een Leistung ten onrechte wordt verricht wanneer deze bedoeling niet wordt verwezenlijkt. Daaruit volgt dat de rechtsgrond ontbreekt indien de bedoeling waarmee de prestatie is verricht niet wordt verwezenlijkt.2 Anders gezegd: de verwezenlijking van de bedoeling vormt de rechtsgrond van de Leistung. In deze paragraaf bespreek ik welke verwezenlijkte bedoelingen een rechtsgrond kunnen vormen.