b. ‘Tegen beter weten in’

Wellicht is in het voorgaande bij een enkeling het beeld ontstaan dat de fiscale beleidsvrijheid onder het Landinrichtingswet-regime, gedurende de periode dat er wel degelijk sprake was van een autonome toetsing van de kavelruil door de fiscus, onbeperkt was. Dit is echter niet het geval: wanneer de Belastingdienst bewust ingaat tegen het beleid van de DLG (‘tegen beter weten in’), wacht haar mogelijk een integrale proceskostenvergoeding.1 De verdediging van een kansloos standpunt door de inspecteur heeft daarbij invloed op de hoogte van de proceskostenvergoeding.2 De les voor de fiscus is dat fiscale beoordeling van kavelruilzaken dient te geschieden met inachtneming van de kennis en wetenschap die ten tijde van de behandeling van de zaken bekend is en kon zijn. De inspecteur dient derhalve te weten waar de civielrechtelijke en fiscale grenzen lopen op het moment dat een kavelruil fiscaal wordt getoetst. Het vergaren en op peil houden van kennis omtrent de stand van het recht dat betrekking heeft op de kavelruil is voor de fiscus, wil hij in fiscale procedures geen modderfiguur slaan, onontbeerlijk.