5.7 Kritiek op de LLP-vorm voor het MKB

Er is kritiek geuit op de LLP als rechtsvorm voor kleine vennootschappen, met name door Freedman. Zij geeft aan dat de LLP niet is ontwikkeld voor kleine vennootschappen.1 Door de afwezigheid van een modelovereenkomst is het voor hen kostbaar om een LLP op te richten.2 Deze hoge transactiekosten zouden ervoor kunnen zorgen dat het MKB niet de LLP-vorm aanneemt. Daarnaast wordt de LLP niet gezien als een succesvolle rechtsvorm voor het MKB aangezien er veel bepalingen uit het kapitaalvennootschapsrecht en het faillissementsrecht van toepassing zijn verklaard op de LLP.3 Door het ingevoerde systeem van regulations waarin deze bepalingen worden aangepast voor de LLP, ontstaat er een complex stelsel van regels dat niet gemakkelijk te gebruiken is. Voor de structuur van de vennootschap zijn er aan de andere kant weer bepaalde bepalingen in de regulations opgenomen die gebaseerd zijn op het personenvennootschapsrecht. Door de introductie van de LLP Regulations 2009 heeft men geprobeerd een beter begrijpbaar instrument aan te bieden. In plaats van verwijzingen naar het kapitaalvennootschapsrecht, zijn de bepalingen integraal opgenomen in de LLP Regulations 2009. De LLPA en de Regulations 2001, en daarmee de verwijzingen naar onder andere de insolventiewetgeving, blijven bestaan. Niet alleen zal de gebruiker hierdoor nog steeds tussen de verschillende wetboeken moeten jongleren, hij zal ook kennis moeten hebben van zowel kapitaalvennootschapsrecht als van personenvennootschapsrecht.4 Verder spelen fiscale factoren zoals hiervoor genoemd, niet in alle gevallen een zodanige belangrijke rol voor kleine vennootschappen dat zij op grond daarvan de LLP-vorm zullen aannemen. Ten slotte wordt gesteld dat de participanten van kleine vennootschappen weinig voordeel behalen uit de beperking van aansprakelijkheid door de persoonlijke garanties die zij in vele gevallen aan de schuldeisers moeten verlenen.5