6.3.2.4 Waardeverhouding en nog niet vaststaande waarde van de vordering

Niet altijd zal ten tijde van de beoordeling van de uitoefening van het algemene opschortingsrecht al duidelijk zijn of de vordering bestaat en wat de waarde van die vordering dan is. Bijvoorbeeld wanneer de schuldenaar wel een opeisbare vordering op zijn schuldeiser heeft, maar de omvang van die vordering nog niet vaststaat.1 Dat behoeft aan het opschortingsverweer niet in de weg te staan. De rechter zal, zo nodig voorshands, moeten beoordelen of de gestelde vordering bestaat en of de omvang van die vordering voldoende is om opschorting van de nakoming te rechtvaardigen.2 Zou achteraf blijken dat de vordering een andere omvang had dan door de rechter die over het opschortingsverweer oordeelde aannemelijk werd geacht, dan brengt dat niet mee dat het opschortingsverweer op die enkele grond naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, zelfs niet als achteraf blijkt dat de waarde van die vordering nihil is, maar het kan wel leiden tot schadeplichtigheid van de schuldenaar.3