9.3.5 Bezoldiging bestuurders

Bestuurders van een stichting continuïteit ontvangen in de praktijk altijd wel een bezoldiging die, zoals in paragraaf 7.6 is gesteld, wordt betaald uit de gelden die de vennootschap à fonds perdu bij de stichting heeft gestort. De bezoldiging zou niet mogen aanzetten tot gedrag van bestuurders waarbij zij hun eigenbelang vooropstellen of waarbij zij risico’s zouden nemen die niet verklaarbaar zouden zijn in het licht van de doelstelling van de stichting. De bezoldiging behoort in een redelijke verhouding te staan tot de door de bestuurders te verrichten werkzaamheden. Daarbij speelt een rol dat personen die bestuurder worden van een beschermingsstichting het risico lopen dat hun naam en reputatie worden aangetast. Bovendien wordt van de bestuurders toch enig commitment verwacht; in een (dreigende) oorlogstijd zouden ze bijvoorbeeld bereid moeten zijn om (heel) veel extra tijd vrij te maken of hun vakantie te onderbreken. Bij een lage bezoldiging zouden de bestuurders daartoe minder snel geneigd kunnen zijn. De bezoldiging zou met andere woorden een redelijke omvang moeten hebben. Opvallend is dat de bezoldiging van bestuurders van stichtingen continuïteit – anders dan die van stichtingen administratiekantoor – niet openbaar wordt gemaakt in de jaarverslagen van de beursvennootschappen.