2.3.1 Hoe kan het gat van de donut worden begrepen?

Het rechtstheoretische debat over discretionaire ruimte concentreert zich vooral op de juridische vraag of, en zo ja in hoeverre, de wet- en regelgeving aan beslissers1 wel echt de vrijheid verschaft om binnen de discretionaire ruimte naar eigen welbevinden te handelen. In de niet-normatieve sociaalwetenschappelijke opvatting van discretionaire ruimte wordt die vrijheid als een empirisch gegeven beschouwd. Ook in die opvatting wordt het lege gat in de donut echter niet gezien als een vacuüm waarbinnen individuen volledig vrij zijn. Sociologische studies over beleidsimplementatie laten zien dat hoe individuele bureaucraten die ruimte ervaren en daarmee omgaan, wordt beïnvloed door een veelheid aan factoren, zoals de taakopvatting van bureaucraten, de wijze waarop de organisatie is ingericht, de sociale verhoudingen binnen de organisatie en de informele normen die binnen (delen van die) organisatie gelden.2 Hieronder ga ik kort nader in op de hoofdlijnen van beide invalshoeken.