9.5 De parlementaire behandeling van het Stabiliteitsverdrag

Op grond van artikel 91, eerste lid, Gw dienden de Staten-Generaal goedkeuring te verlenen aan het Stabiliteitsverdrag. Opvallend aan de behandeling van de goedkeuringswet was dat die pas plaatsvond nadat het verdrag al in werking was getreden.1 Wel regelde het verdrag zelf dat het, ook na inwerkingtreding, nog niet van toepassing was op eurolanden die het nog niet bekrachtigd hadden.2 Die toepasselijkheid zou pas gelden vanaf de eerste dag van de maand volgend op de nederlegging van de akte van bekrachtiging.3 Dat de goedkeuring van het verdrag enige tijd op zich liet wachten, had overigens geen specifieke reden. Voor een grondige wetsprocedure bleek deze periode simpelweg nodig.

Bij de parlementaire behandeling van de goedkeuringswet kwamen drie punten naar voren die ik hieronder bespreek.4 Allereerst ga ik in op de gevolgen van het Stabiliteitsverdrag voor het nationale begrotingsproces. Vervolgens behandel ik de verhouding tussen het intergouvernementele Stabiliteitsverdrag en het Unierecht. Tot slot bespreek ik de hierboven genoemde Wet HOF, die zowel de richtlijn uit het six-pack omzet als een uitwerking is van het Stabiliteitsverdrag.