15.3.5 Afzien van beroep als rechtsmiddel

Het recht op onbelemmerde toegang tot de rechter betekent dat alleen wanneer buiten twijfel is dat de boeteling weloverwogen en ondubbelzinnig afstand heeft gedaan van zijn recht om in rechte op te komen tegen de boete, hij daaraan mag worden gehouden. In feite geldt dat op grond van het nationale fiscale procesrecht ook reeds in de sfeer van de heffing. Een belastingplichtige is namelijk niet gebonden aan een enkele akkoordverklaring over de hoogte van een op te leggen aanslag, behalve wanneer hij daarover een vaststellingsovereenkomst heeft gesloten of wanneer hij uitdrukkelijk afstand heeft gedaan van zijn recht om daartegen in bezwaar en beroep te komen.1 Voor de boeteling geldt hetzelfde.2 Het recht op onbelemmerde toegang tot de rechter brengt naar mijn mening evenwel mee, dat eventuele twijfel over de precieze reikwijdte van de vaststellingsovereenkomst (als het gaat om de vraag of de boeteling zijn recht op bezwaar en beroep heeft opgegeven) of de afstandsverklaring, niet voor rekening van de boeteling mag komen. Ten slotte merk ik nog op, dat de boeteling – anders dan voor wat betreft de heffing – niet rechtsgeldig kan afzien van een beroep op verjaring van de boete.3