5.2.2.3 De aard van de rechtsverhouding

Dit betekent echter niet dat de idee van de gemene rechtsleer onweersproken is gebleven. De tweede stroming betreft opvattingen waarin de aard van de rechtsverhouding richtinggevend is voor het recht dat op die rechtsverhouding van toepassing is. Van Praag is de voornaamste pleitbezorger van deze zienswijze. Van Praag stelt vast dat in de vroegere eeuwen onderscheid werd gemaakt tussen publiekrecht en privaatrecht zonder dat werd geduid wat men daaronder nu precies verstond. Hij vervolgt met de constatering dat niet kan worden gezegd dat het is gelukt “een bepaalde leer hieromtrent algemeen ingang te doen vinden”. Desondanks is het volgens Van Praag nodig om dit onderscheid te duiden nu de wet spreekt over ‘burgerrechtelijk’ en ‘publiekrechtelijk’. Volgens Van Praag moet bij het zoeken naar het onderscheid tussen burgerlijke en andere rechten niet worden uitgegaan van diepgaande dogmatische beschouwingen over individu tegenover gemeenschap of over de gronden waarop de macht van de Staat berust. 1Het onderscheid tussen publiekrechtelijke en privaatrechtelijke verhoudingen is volgens Van Praag gelegen in de beantwoording van de vraag of de overheid optreedt ‘als zodanig’. Waar de overheid niet als zodanig handelt, wordt dat handelen door het privaatrecht genormeerd. De overheid handelt volgens Van Praag ‘als zodanig’ wanneer het gaat om verhoudingen die voortkomen uit rechtshandelingen die worden verricht ten behoeve van de bestuurstaak van een publiekrechtelijke gemeenschap. 2Het gaat in de kern dus om de vraag of de overheid op gelijke voet met een particulier handelt of in de hoedanigheid van overheid. 3Dat is volgens Van Praag beslissend voor de vraag of de rechtsverhouding door het publiekrecht of het privaatrecht wordt genormeerd.